Reservetijd

Lichtpuntjes, doorzetten en een beetje humor

Ik ben Miranda


Ik zoek naar patronen en verbanden die kunnen helpen verklaren waarom klachten blijven terugkomen of waarom herstel uitblijft.

Als jong meisje keek ik anders naar de wereld.


Ik zag dat wat voor de één normaal was, voor een ander juist heel anders kon zijn. Klasgenoten die zes weken naar een ander land gingen. Handen beschilderden. Andere gewoontes hadden dan bij ons thuis.

En dan dacht ik: wat is eigenlijk normaal? Misschien leeft ieder mens wel in zijn eigen werkelijkheid.

Die nieuwsgierigheid is nooit verdwenen.

Vanaf mijn dertiende veranderde er veel

Na een ongeluk bleek dat mijn schouders al jarenlang regelmatig uit de kom gingen. Dat was ook de reden van de harde knak die ik als kind soms hoorde wanneer ik mijn vinger opstak in de klas.

Wat volgde waren jaren van operaties, ziekenhuisopnames en revalidatie.

In korte tijd werd ik meerdere keren geopereerd aan beide schouders. Toen eerdere operaties niet het gewenste resultaat gaven, volgden zwaardere ingrepen en uiteindelijk werden mijn schouders vastgezet.

Mijn leven zag er daardoor anders uit dan dat van veel leeftijdsgenoten.

Ik moest lange periodes van school missen, kon bepaalde sporten niet meer doen en leerde al jong omgaan met beperkingen.

Toch bleef mijn aandacht bijna vanzelf uitgaan naar wat nog wél mogelijk was. Niet omdat ik dat moest leren, maar omdat dat altijd al in mij heeft gezeten.

Toen het lichaam stop zei

Na de operaties probeerde ik mijn leven weer op te pakken. Ik ging weer werken en probeerde verder te gaan met wat wel mogelijk was.

Maar een paar jaar later begonnen opnieuw de complicaties.

Schroeven kwamen los te zitten en mijn schouders begonnen weer dezelfde bewegingen te maken als vóór de operaties. Dat had eigenlijk niet meer mogelijk moeten zijn.

Mijn lichaam bleef signalen geven.

Toch bleef ik denken: oké… en nu?
Wat is er nog wél mogelijk?

Dat doorzettingsvermogen heeft me vaak geholpen.
Maar ik weet nu ook hoeveel energie het kost als je blijft doorgaan terwijl je lichaam eigenlijk al langere tijd aangeeft dat er iets niet klopt.

Daardoor begon steeds vaker een andere vraag terug te komen: waarom loopt herstel soms vast? En waarom kijken we zo vaak alleen naar de klacht, maar niet naar wat eraan voorafging?

Wat ik miste

Jarenlang bleef één vraag terugkomen: waarom behandelen we vaak wel de klacht, maar niet wat eraan voorafging?

Ik zag hoe vaak iemand leerde omgaan met klachten, terwijl er nauwelijks werd gekeken naar wat eronder lag.

Ik zag hoeveel stress, verlies en onverwerkte gebeurtenissen soms nog jarenlang doorwerken in een lichaam.

En steeds dacht ik: als daar niets mee gebeurt, hoe kan een lichaam dan echt herstellen?

Die vraag bleef jarenlang in mij doorwerken.

Tot ik in 2015 aan het Comomeer zat en ineens voelde:
ik ga iets anders doen. Ik wist alleen nog niet wat.

Twee dagen later zag ik toevallig een opleiding homeopathie, medisch en psychologie voorbij komen.

Onder de opleiding stond één zin: “Homeopathie behandelt de oorzaak.”

Ik weet nog precies wat dat met mij deed.

Binnen een half uur had ik de website gelezen. En vier weken later zat ik in de schoolbanken.

Op zoek naar de oorzaak

Tijdens een consult kijk ik niet alleen naar de klacht zelf. Ik kijk ook naar wat eraan voorafging.

Wanneer begonnen de klachten?
En wat speelde er in die periode?

Vaak hoor ik na een gesprek:
“Nu jij het zo op een rijtje zet, besef ik pas hoeveel het eigenlijk is geweest.”

Niet alleen naar wat zichtbaar is, maar ook naar wat iemand soms al jarenlang met zich meedraagt.

Later in mijn leven kreeg ik opnieuw te maken met ziekte, waaronder borstkanker.

Juist in die periode merkte ik opnieuw hoe waardevol het is wanneer iemand met je meedenkt en verder kijkt dan alleen de diagnose.

Misschien herken je jezelf hierin

Misschien loop je al langere tijd rond met klachten die blijven terugkomen.

Misschien heb je al van alles geprobeerd. Of voel je ergens dat er meer speelt dan alleen de klacht zelf.

Dan kan het helpen als iemand samen met je meekijkt naar het totaalplaatje.

Niet alleen naar wat zichtbaar is, maar ook naar wat je lichaam mogelijk al langere tijd probeert duidelijk te maken.

Je hoeft het niet zeker te weten.
Soms begint herstel simpelweg met iemand die echt luistert en helpt om verbanden zichtbaar te maken.